Blackface: Zrozumienie utrzymującej się popularności obraźliwego amerykańskiego stereotypu - Grudzień 2022

6 lutego Gucci wyciągnął ze sklepów sweter z golfem po tym, jak w mediach społecznościowych zwrócono uwagę, że dzianina kominiarki przypomina czarną twarz.

lackface Gucci, sweter z kominiarką blackface, Miesiąc Historii Czarnej, surowe środowisko, historia blackface, co to jest blackface, indian express, indian express newsReprodukcja plakatu z pokazem minstreli z 1900 roku, przedstawiająca przemianę monologowego komika Billy'ego Vana z bieli na czerń. (Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych/AP)

KONTEKST





* 6 lutego Gucci wyciągnął ze sklepów sweter z golfem po tym, jak w mediach społecznościowych zwrócono uwagę, że dzianina kominiarki przypomina czarną twarz. Sweter zakrywał większą część białej twarzy modelki, z wyciętymi ustami otoczonymi czerwienią, aby nadać wygląd zbyt dużych ust.

* 1 lutego Ralph Northam, demokratyczny gubernator Wirginii, przeprosił po tym, jak pojawiło się zdjęcie z jego rocznika szkolnego z 1984 roku, które przedstawiało dwóch mężczyzn, jednego w czarnej twarzy, drugiego w kostiumie Ku Klux Klanu. Northam później zaprzeczył, że był na zdjęciu, ale zaakceptował, że przy innej okazji tego samego roku, gdy wcielił się w Michaela Jacksona, zaczernił twarz pastą do butów.





* Niedługo potem, pośród narastającego chóru rezygnacyjnego Northama, prokurator generalny stanu Mark Herring potwierdził, że nosił czarną twarz, by przebrać się za ikonę rapu Kurtisa Blowa na uniwersytecką imprezę w 1980 roku. A potem pojawiły się rewelacje, że lider większości republikańskiego Senatu, Tommy Norment, miał byłem redaktorem naczelnym rocznika 1968, który przedstawiał uczniów w czarnych twarzach i niosących flagi Konfederacji i zawierał rasistowskie obelgi.

* Chociaż te kontrowersje, jak na ironię, pojawiły się w lutym, obchodzonym jako Miesiąc Historii Czarnych w Stanach Zjednoczonych i niektórych innych krajach, czarna twarz często pojawiała się w codziennym życiu Amerykanów. Tak więc w grudniu ubiegłego roku Prada przeprosiła po tym, jak w jednym ze swoich nowojorskich sklepów pokazała produkty przypominające figurki czarnych małp z dużymi czerwonymi ustami, a w październiku supergwiazdowa prezenterka telewizyjna Megyn Kelly została zwolniona po tym, jak wydawała się zbanalizować oburzenie związane z czarnymi twarzami kostiumów na Halloween. rozsierdzony.



* Okazało się również, że kilka lat temu popularni komicy i gospodarze talk show, Jimmy Kimmel i Jimmy Fallon, wielokrotnie nosili czarną twarz.

Sweter kominiarki z golfem, za który Gucci przeprosił i wyciągnął ze sklepów.

TŁO



Co to jest czarna twarz, coś, co pojawia się zarówno w pozornie beztroskich sytuacjach, jak i w poważniejszych?

Jest to forma teatralnego przedstawienia czarnych postaci przez białych wykonawców, która była częścią amerykańskiej tradycji popularnej rozrywki zwanej minstrelsy, która zazwyczaj składała się z skeczy komediowych, tańca, muzyki i stand-upów. Pokazy minstreli po raz pierwszy wystawiono w latach 30. XIX wieku w Nowym Jorku, w których biali mężczyźni poczerniali twarz wypalonym korkiem lub pastą do butów i nosili podarte ubrania w karykaturach niewolników na plantacjach na południu. Według strony internetowej Smithsonian National Museum of African American History & Culture pokazy minstreli przedstawiały czarnych jako leniwych, ignoranckich, przesądnych, hiperseksualnych i skłonnych do kradzieży i tchórzostwa.



Czytać:Reżyser Spike Lee bojkotuje Gucci i Pradę za przedmioty z czarnymi twarzami

Thomas Dartmouth „Daddy” Rice, jedna z najbardziej znanych postaci XIX-wiecznej amerykańskiej sceny, stworzył czarnoskórego Jima Crowa. Popularność karykatury Rice'a doprowadziła do tego, że czarnych mężczyzn nazywano Jim Crow, a wielu uważało, że jego piosenka i numer taneczny Jump Jim Crow jest hymnem kraju. Prawa uchwalone w XIX i XX wieku w celu wymuszenia segregacji rasowej w południowych Stanach Zjednoczonych stały się znane jako prawa Jim Crow.

W połowie XIX wieku powstała cała branża pieśni i muzyki minstreli, charakteryzacji, kostiumów i stereotypowych szablonów postaci. Minstrelsy dotarł do sceny wodewilowej, Broadwayu, radia i Hollywood. W The Jazz Singer (1927), pierwszym pełnometrażowym filmie talkie, wystąpił artysta Al Jolson w czarnej twarzy. Książka Thomasa F. Dixona z 1905 roku, The Clansman: A Historical Romance of the Ku Klux Klan, została nakręcona do filmu The Birth of a Nation z białymi aktorami z czarnymi twarzami i została pokazana w Białym Domu Woodrowa Wilsona. Pierwsze przedstawienia Myszki Miki Walta Disneya przedstawiały postać w czarnej twarzy. Blackface rozprzestrzenił się na wiele krajów poza USA, a tradycja przetrwała w Wielkiej Brytanii do wczesnych lat 80-tych.



Czytać:Gucci wyciąga ze sklepów „sweter z czarną twarzą” po reklamacjach

rasizm

Pomimo ciągłego istnienia w kulturze popularnej, blackface jest szyderczym, głęboko obraźliwym, rasistowskim portretem czarnych, których dehumanizujące tropy silnie sugerują wrodzoną wyższość białych ludzi i redukują samą czerń do żartu. Rzeczywiście, w sercu przedstawień czarnych twarzy leży szyderstwo rasowe i stereotypy.



Minstrelsy służył jako usprawiedliwienie dla przemocy państwa wobec Czarnych i odmawiania im praw obywatelskich; w dzisiejszych czasach blackface nadal sugeruje, że czarni są odpowiednim celem drwin i kpin. Popularność czarnych kostiumów na Halloween i występów z czarnymi twarzami na amerykańskich uniwersytetach była postrzegana jako niepokojący komentarz do utrzymujących się uprzedzeń rasowych, mimo że osoby krytykowane za ich działania za każdym razem upierały się, że nie są rasistami i nie zamierzają wyrządzić krzywdy.